Бид ойр дотныхондоо санаа зовж тэдний төлөө залбирдаг ч үр дүн байдаггүй. Саяхан нэг эмэгтэй надаас чухам юуг буруу хийгээд байгаа талаараа асууж байсан. Тэр эмэгтэй архи уудаг болсон хүүдээ л санаа зовж, түүнийг зөв зам мөр дээр гараасай хэмээн залбирдаг ч ямар ч үр дүнгүй байгаа тухайгаа ярьж, яах ийх тухайгаа асуусан юм л даа. Нэгдүгээрт, ямар ч тохиолдолд бид өөр бусдын төлөө залбирах нь бидний хувьд ч нөгөө хүний хувьд агуу ач буянтай үйл байдаг. Тэр ч байтугай эндээс ямар нэг үр дүн харагдахгүй байлаа ч. Бидний ихэнхи нь хэзээ нэгэн цагт, хэн нэгэн бидний төлөө залбирч байсан учраас л бурханлаг зүйлийг сонирхож эхлэсэн байдаг. Үр дүн эргэлзээгүйгээр ирэх болно. Харин хэзээ гэдэг нь биднээс үл хамаарна. Хоёрдугаарт, нөгөө хүнд маань мөн хүсэл байдаг гэдгийг харгалзаж үзэх хэрэгтэй. Бид өөр бусдыг өөрсдийн хүссэнээр амьдруулж чадахгүй шүү дээ. Тухайн хүнийг бид зөв зам дээр гараасай гэж л хүсч байгаа. Харин нөгөө хүн маань

Шрила Прабхупада, нэг бус удаа бид энэ амьдралдаа гэр рүүгээ, Бурхан зүгт буцна гэдэгтээ итгэлтэй байх ёстой хэмээж байсан. “Үүний тулд надад бас нэг амьдрал эсвэл хоёр, гурван амьдрал шаардлагатай даа” хэмээх боломжгүйн итгэл үнэмшлээр хичээллэх хэрэггүй. Энэ тун аюултай. Яагаад гэвэл чин бишрэлтнүүд бид нар ч гэсэн дахиад энэхүү аюултай үхэх төрөхийн тойргоор өнхрөн эргэлдэж болзошгүй байдаг. Жишээ нь гэвэл Жада Бхарата. Бурханлаг байдлын хувьд тэрээр маш өндөр түвшний бодгаль байсан боловч бяцхан бугын үр төл, ходолд уягдан татагдсанаасаа болж дараагийн амьдралдаа тэрээр буга болон төрөх хэрэгтэй болсон байдаг. Тийм байхад бидний тухайд юу ч ярих билээ дээ. Энэ нь туйлын, туйлын аюултай. Ийм учраас бид өөрөө өөрсөддөө бат итгэл үнэмшлийг суулгах ёстой. Мэдээж хэрэг, энэ амьдралдаа Бурхан зүгт буцах хүслийг хөгжүүлэх ёстой. Энэ нь бидний садхана ба садхья (бурханлаг практик, тухайн практикийн зорилго) байх ёстой. Энэ ертөнц цаг зуурхны хэмээх санаа бодлыг үргэлж санаж явах ёстой.Жишээ нь та зочид буудалд хоёр хонохоор

Нэгэн ядуу энэтхэг эмэгтэй өглөө бүр хоёр ширхэг бин хайрдаг байжээ. Нэгийг нь гэр бүлдээ зориулж, хоёр дахийг нь хажуугаар өнгөрч яваа хүмүүст зориулдаг байж. Хоёр дахь бингээ цонхныхоо тавцан дээр, хажуугаар нь өнгөрсөн ямар ч хүн аваад явж болохоор тавьж орхидог байв гэнэ. Түүнчлэн тэр эмэгтэй аз хийморио хайхаар гэрээсээ явж одсон хүүгийнхээ төлөө өдөр бүр л залбирдаг байв. Олон сар өнгөрөхөд тэр эх, хүүгийнхээ талаар ямар ч мэдээ сонсоогүй ба дэмий л түүнийг эрүүл саруул эргэж ирээсэй хэмээн мөргөн залбирна. Удалгүй тэр эмэгтэй, нэгэн бөгтөр эмгэн өдөр бүр ирээд хоёр дахь бинг нь авч одоод байгааг ажиглажээ. Гэвч тэр эмгэн талархлын үг хэлэхийн оронд, ердөө аман дотроо, “Таны хорон санаа тантай л хамт үлдэнэ. Таны сайхан сэтгэл тан руу эргэж ирнэ!” хэмээн амандаа бувтнадаг байв. Энэ үйл явдал өдөр бүр давтагдах болжээ. Тэр эмгэнээс талархлын үг үл сонсоод мөнөөхь эмэгтэй өөрийгөө нэг л хуурагдаад байгаа мэтээр мэдрэх болов. “Энэ бөгтөр өдөр бүр